لموئل گالیور دچار تصادف رانندگی شده و سفر خود را در حومه ناشناخته شهر با پای پیاده ادامه می‌دهد. او در جاده خرگوش مرده‌ای را پیدا می‌کند که مانند یک انسان لباس پوشیده است و ساعتی را از جیب جلیقه‌اش برمی‌دارد. خانه نیمه‌ویرانی که او واردش می‌شود، لموئل را به یاد دوران کودکی‌اش می‌اندازد و خاطره‌ای دردناک از دختری به نام مارکتا که سال‌ها پیش غرق شده بود و او بسیار دوستش می‌داشت را زنده می‌کند. گالیور خود را در بالنیباربی می‌یابد؛ کشوری که قوانین و آداب آن را نمی‌فهمد و به همین دلیل مدام به عفت عمومی توهین می‌کند. امروز روزی است که به مردم دستور داده شده دهان خود را بسته نگه دارند و آن‌ها مهمان خود را نیز مجبور به این کار می‌کنند. او با بازجویی‌های سختی روبه‌رو می‌شود و برایش دشوار است توضیح دهد که او اسکار، همان خرگوشی که ساعتش در دست او پیدا شده، نیست.

گروهی از زنان جوان در زمین پس از آخرالزمان، توسط زنی میانسال که پیش از جنگ به دنیا آمده هدایت می‌شوند و در نهایت با یک پیرمرد تنها برخورد می‌کنند.

شخصیتی از یک فیلم موزیکال در این اثر کوتاه به دنیای واقعی سقوط می‌کند؛ فیلمی که پیش از آثار مشابهی از وودی آلن («رز ارغوانی قاهره») و وویچک مارچفسکی («فرار از سینمای آزادی») ساخته شده است.